Category Archives: உளநலப் பேணுகைப் பணி

காதல் முறிவு (Love Break) ஆகாமல் இருக்க…

இன்றைய இளசுகள் காதல் என்பது என்னவென்று தெரியாமல் காதலித்தால் அவர்களுக்கு அகவை காணாது என்பேன்.
இன்றைய இளசுகள் காதல் என்பது என்னவென்று தெரிந்து காதலித்தாலும் அவர்களுக்குக் காதல் முறிவு (Love Break) வந்தால் அவர்களிடம் அறிவில்லை என்பேன். காதல் முறிவு (Love Break) ஆகாமல் இருக்க எப்படியான அறிவு வேண்டும்? கீழுள்ள வரிகளைப் படித்தால் புரியும் என்பேன்.

ஆண்களே – தங்கள்
காசுப்பை வெற்றுப்பை ஆனால்
காதலா – நான்
உங்களை – அந்த
எண்ணத்தில் பார்த்ததே இல்லை
நீங்கள்
எனக்கு அண்ணை/தம்பி மாதிரின்னு
பெண்களே – உங்களை
கழட்டி விட்டிடுவாங்களென்று
சொல்ல வந்தேன்!

பெண்களே – தங்களை விட
பணக்காரியோ அழகியோ அகப்பட்டால்
காதலா – நான்
உங்களை – அந்த
எண்ணத்தில் பார்த்ததே இல்லை
நீங்கள்
எனக்கு அக்கா/தங்கை மாதிரின்னு
ஆண்களே – உங்களை
கழட்டி விட்டிடுவாங்களென்று
சொல்ல வந்தேன்!

மேலுள்ள வரிகளில் ஒளிந்திருக்கும் உளவியல் என்னவென்று கண்டுபிடித்தாச்சா? ஒவ்வொருவரும் உள்நோக்கம் ஏதாவது ஒன்றை வைத்துத் தானே பழகிறாங்க… அதனைக் கண்டுபிடிக்கும் அறிவு இல்லாமையே காதல் முறிவு (Love Break) ஏற்படக் காரணம் ஆகிறது என்பேன். குறுகிய காலப் பழக்கத்தில் காதல் (Love) ஏற்பட்டால் இந்நிலை தான் முடிவு.

நீண்ட காலப் பழக்கத்தில் காதல் (Love) ஏற்பட்டுக் காதல் முறிவு (Love Break) ஏற்படக் காரணம் ஒருவர் எதிர்பார்ப்பை அடுத்தவர் அறிந்து கொள்ளாமையே! ஒருவருக்கொருவர் தங்கள் தங்கள் எதிர்பார்ப்பைச் சரி செய்திருந்தால் ஒருவர் மீது ஒருவருக்கு விருப்பம் அதிகரிக்கும் நம்பிக்கை வலுவடையும் காதல் முறிவு (Love Break) ஏற்பட வாய்ப்பு இருக்காது. அப்படியென்றால் காதலிக்க முன்னர் ஆளை ஆள் படிக்க வேண்டும்.

Advertisements

தற்கொலையா? ஜயோ… வேண்டாம்!

“வீடு வரை உறவு
வீதி வரை மனைவி
காடு வரை பிள்ளை
கடைசி வரை யாரோ” என்றெழுதிய பாவரசரின் எண்ணத்தில் மனிதன் இறந்த பின சாவு ஊரவலத்தை கண்;டது போல அல்ல அந்நிலையில் (சாவடைந்த ஒருவரின் நிலையில்) உறவுகளின் நிலையை எண்ணிப் பார்த்திருக்கிறார். சாவடைந்த ஒருவரால் இக்காட்சியைக் காண முடியுமா? இது இயற்கையின் பணி என்று தானே எண்ணி நாமும் வாழ்கிறோம். ஆனால், நம்மில் சிலர் இப்பாடல் வரியில் குறிப்பிட்ட சூழலில் வாழ்வதாக எண்ணித் தற்கொலை செய்து கொள்கின்றனர்.

அதாவது, தமது எண்ணங்களுக்கோ விருப்பங்களுக்கோ ஏற்றால் போல உறவுகள் இல்லாத வேளை தற்கொலையை நாடுகிறார்கள். சூழல் எதிர்பார்க்கும் அளவுக்கு வாழ்ந்தோமோ இல்லையோ தமக்கு வேண்டியதைச் சூழலிலிருந்து பெற முடியாத வேளை தற்கொலை எண்ணம் சிலரது உள்ளத்தில் தோன்றிவிடுகிறது. அதாவது தன்னம்பிக்கை முற்றலுமின்றி பிறரில் தங்கியிருந்தால் தான் இந்நிலை ஏற்படுகின்றது. அதேவேளை தான் கொடுத்த வாக்கைக் காப்பாற்ற (சூழலுக்குப் பதிலளிக்க முடியாத போது) இயலாத போதும் சூழலில் தலையை நிமிர்த்தி நடைபோட முடியவில்லையெனத் தற்கொலையை நாடுகிறார்கள்.

எனவே இவ்வாறான நிலையில் சாவைத்தவிர வேறு பயனில்லை என்று பேச்சுத் தொடுப்பவர்கள் இருந்தால் அல்லது சூழலை விட்டுத் தூர விலகித் தற்கொலை செய்யக்கூடிய சூழலை நாடுகிறாரெனத் தெரிந்தால் அவர்களை உளநல மருத்துவரிடம் காட்டுங்கள். உளநல மருத்துவர் அதற்கான சிகிச்சை அளித்து இயல்பு வாழ்க்கைக்கு அவர்களைத் திருப்புவார்.

ஏன் இப்பேற்பட்டவர்கள் தற்கொலையை நாடுகிறார்கள்? அவர்கள் இருந்த இருப்பைத் தொடர்ந்து பேண முடியாத துயரம் தான். தமது தவறுகளால் தான் அல்லது சிறந்த வழியில் செல்லாததால் தான் தாம் இடையூறுகளையும் இழப்புக்களையும் சந்திப்பதாக உணர மறுக்கிறார்கள். அதற்குக் காரணம்; இதை செய்தால் இன்னது கிடைக்குமென அதிகம் நம்புவதே.

தேர்வில் சிறந்த புள்ளி எடுக்காட்டிப் பிறர் மதிக்கமாட்டினம் என நம்பி

காதலித்துத் தோல்வியுற்றால் பிறர் தம்மை விரும்பாயினம் என நம்பி

கையாடல் செய்வதையோ கையூட்டல் பெறுவதையோ கண்ணுற்ற மக்கள் மத்தியில் எடுப்பாக உலாவ முடியாதென நம்பி

சோர்வு (நட்டம்)/ கடன் செலுத்த முடியாமை காரணமாக முகம் சுளித்துத் துன்பப்படுவதை எண்ணி

இளம் பெண்கள் மாற்றான் கற்பை அழித்தால் தன்னை மணம் முடிக்க எவரும் முன்வராயினும் என நம்பி

இவர்களுக்கு
“வெற்றி வேணுமா
போட்டுப்பாரடா எதிர்நீச்சல்” என்ற
பாடல் வரியைத்தான் கூற முடியும்.

நேராகவே எங்கட பலத்தை வைத்து முயற்சி எடுத்தால் எங்கட எண்ணம் நிறைவேறும் என்பது பொய். எதிராகவும் சிந்திக்க வேண்டும். எங்கட எண்ணத்தை நிறைவேற்றப் பாவிக்கின்ற எங்கட பலத்துக்குக் குறுக்கே நிற்கின்ற அத்தனைக்கும் முகம் கொடுக்க வேண்டி வருமென எண்ணிச் செயற்பட்டால், நம்பி எதிர்நீச்சல் போட்டு வெற்றியும் காணலாம். நாம் காணும் ஒவ்வொரு வெற்றிக்கும் பின்னே, நம்ம சூழல் எம்மைச் சூழ்ந்து மொய்க்குமே! அப்போது தற்கொலையா? ஜயோ… வேண்டாமெனவும் எதிர்நீச்சல் போட்டு உலகளவு மகிழ்வை வாழ்ந்து பெறலாம் எனவும் எண்ணத் தோன்றும்.

நம்பிக்கையே நல்மருந்து என்பேன்!

நம்பிக்கை உள்ளவர்கள் வெற்றி பெறுகிறார்கள் என்பதை நம்புவீர்களா? அதே போல நம்பிக்கை உள்ளவர்கள் சாவைக் கூட நெருங்க விடாமல் ஆயுளையும் பெருக்குவார்களே! நம்பிக்கை பற்றிச் சிறு கருத்தை இங்கு பதிவு செய்கின்றேன்.

திடீரென நோயுற்ற ஒருவரை அமைதிப்படுத்தி, கீழ் குறிப்பிட்டவாறு ஒரு உளநல மதியுரைஞர் குறித்த நோயாளியை மருத்துவரிடம் சேர்ப்பிக்கிறார்.

“பனங்கட்டியைக் கொடுத்து; இந்த மருந்தை உண்ணுங்கள் உங்களுக்கு நோய் குணமாகிவிடும்” என்று சிலருக்கு வழங்கி நோயின் தாக்கத்தைக் குறைத்துள்ளனர். இங்கு பனங்கட்டி போலி மருந்தாகக் கையாளப்பட்டுள்ளது. ஆயினும், உண்மை மருந்தாக நம்பிக்கை பயன்பட்டுள்ளது.

நமது ஆழ் உள்ளத்தில்(மனத்தில்) எதை நினைக்கிறோமோ, அது உடலின் செயலாகிறது. “நோய் குணமாகிவிடும்” என்று ஆழ் உள்ளத்தில்(மனத்தில்) நினைவுபடுத்தத் தூண்டியதால், உடலின் செயலால் இங்கு நோயின் தாக்கம் குறைந்துள்ளது,

இம்முறை நோயாளியை மருத்துவரிடம் கொண்டு செல்லும் முன் பாவிக்கப்படுகிறது. நோயின் தாக்கம் அதிகரிக்கும் முன் மருத்துவர் நோயாளியைக் குணப்படுத்த இம்முறை உதவுகிறது. விஜயகாந் படமொன்றிலும் இவ்வாறான காட்சி வருகிறது.

நம்பிக்கை
மருந்தாக மட்டுமன்றி
ஒவ்வொருவர் வெற்றிக்கும்
வழிகாட்டும்…
ஒவ்வொருவர் முயற்சிக்கும்
துணைநிற்கும்…
நாம்
உள்ளத்தில் பேணும் நம்பிக்கை தான்
எம்மை இயக்குகிறது!
நல்லதே நடக்கும்
நோயொன்றும் நெருங்காது
எதிலும் வெற்றியே கிட்டும்
விருப்பங்கள் நிறைவேறும் என்றே
ஆழ் உள்ளத்தில்(மனத்தில்)
படம் போலப் பதியும் வண்ணம்
ஒவ்வொரு நாளும் நினையுங்களேன்…
அவை
உடலின் செயலாக மாற
உங்கள் வாழ்வில்
இடம் பெறுவதை உணர்வீர்களே!
நோய் நெருங்காமல் நெடுநாள் வாழவும்
எங்கும் எதிலும் எப்போதும்
வெற்றியை நோக்கி நெருங்கி விடவும்
நம்பிக்கையே நல்மருந்து என்பேன்!

“நம்பிக்கை என்னும்
நெம்புகோலால்
உலகை
உருட்டலாம் வாருங்கள்” என்று பாவலர் வைரமுத்து கூறுவது போல; நானும் உங்களை அழைக்கின்றேன். உங்கள் உள்ளத்தில் நம்பிக்கை இருப்பின்; உங்களால் முடியாதது எதுவுமே இருக்காது. உள்ளத்தில் நம்பிக்கையை வலுப்படுத்துவோம், நோயின்றி நீண்ட ஆயுளுடன் வாழ முயற்சிப்போம்.

வாழ்க்கையை எண்ணிப் பாரும்!

வாழ்க்கையின் தொடக்கமும் முடிவும்
நான் அறிந்ததில்லை…
வாழ்க்கையில் பிறப்பும் இறப்பும்
இயற்கையின் நிகழ்ச்சி நிரலென
வழிகாட்டிகள் சொல்கிறார்களே…
ஆனால்
எங்கும் எவரும் வாழ்க்கை பற்றி
சொல்லித்தர முன் வந்ததில்லையே!
அப்பா, அம்மா பெற்றெடுத்த பின்
படிக்கவும் உழைக்கவும் தூண்டினரே…
ஆனால்
இளம் கன்று பயம் அறியாதென
நான் பள்ளியில் துள்ளித் திரிந்தேன்!
நல்லது, கெட்டது எல்லாவற்றிலும்
தலையை நீட்டிய போதெல்லாம்
கெட்டதைச் சுட்டி வெட்டி விட்ட
ஆசிரியர்களின், உறவுகளின்
கம்படியும் கண்டிப்பும் தான் – நான்
நல்ல பக்கம் நடைபோட வைத்ததே!
பதினொன்று தொட்டு பத்தொன்பது வரை
ஆண்டவனே வந்து தடுத்தாலும் – அந்த
அகவை(வயது)க் கோளாறு முட்டி மோத
நல்லவராவதும் கெட்டவராவதும்
நம்மாளுகளின் தெளிவான முடிவிலேயே
உறுதிப்படுத்தப்படுவதை உலகம் அறியுமே!
ஆண், பெண் உறவை உணர
காதல் வந்து முட்டிமோதும் வேளை
அண்ணன் பத்து வேண்டினால்
நான் இருபது வேண்டணுமென
ஆண்களில் பலர் ஒதுங்கிப் போக…
கண்ட கழுதைகளையும் நம்பிக் கெட்டு
ஊரொதுக்க முன்
தானொதுங்க வேண்டிவருமென
பெண்களில் பலர் ஒதுங்கிப் போக…
நானறியாவிட்டாலும்
எஞ்சியோர் பெற்றுக்/கற்றுக் கொண்ட
மோதிய காதலின் அறுவடையை
உலகம் சொல்லி எல்லோரும் அறிவோமே!
மணவாழ்க்கை வெறும் போலியென
துறவு வாழ்க்கை நாடியோர் இருக்கையில்
இல்வாழ்வில் இறங்கி வெறுத்து ஒதுங்கிய
ஆணும் பெண்ணும் பிரிந்து இருக்கையில்
துன்பங்களைக் கண்டு துயருறும்
கண்ணீர் வடிக்கும் குடும்பங்களின் முன்னிலையில்
துன்பங்களைத் தூக்கி எறிந்து போட்டு
மகிழ்வோடு வாழ்க்கை நடத்துவோரும் உள்ளனரே!
வாழ்க்கை பற்றிச் சொல்லித் தராவிட்டாலும்
வாழ்கின்றவர்களுக்கு வாழ்ந்தவர்கள் பாடமென்றும்
பெரிதாய் எண்ணியும் சிறிதாய்க் கிடைத்தாலும்
கிடைத்ததை மகிழ்வோடு ஏற்பது நன்றென்றும்
காலவோட்டத்தை எவராலும் நிறுத்த முடியாமையால்
சமகாலம் கரையுமுன் வாழவேணும் என்றால்
காலநேர முகாமையே மகிழ்வைத் தருமென்றும்
ஆளுக்காள் அறிவுரை தருவதில் குறைவில்லையே!
போதாக்குறைக்கு “வாழ்; வாழ விடு” என்று
கோட்பாடு(தத்துவம்) ஒன்றையும் சொல்கிறார்களே…
‘வாழ்;
மாற்றாருக்கு இடையூறின்றி வாழ்’ என்றும்
‘வாழ விடு;
மாற்றாரையும் மகிழ்வோடு வாழ விடு’ என்றும்
கோட்பாட்டை விளக்குவதையும் பாருங்களேன்!
வாழ்க்கை என்றால் ஆயிரம் இருக்குமாம்
எனக்குள் எண்ணுகிறேன்
என் வாழ்விலும் – இன்னும்
எத்தனை ஆயிரம் இருக்குமென்று தானே!


http://wp.me/pTOfc-b1
போட்டியென்று வந்துவிட்டால் பாயும்புலி!

நல்ல குடும்பம் பல்கலைக் கழகமாக…

நம் வீட்டில மட்டுமல்ல, நம்ம நாட்டில மட்டுமல்ல, உலகில் எங்கு பார்த்தாலும் வீட்டுக்கு வீடு நுழைவாயில் தான். ‘நல்ல குடும்பம் பல்கலைக் கழகம்’ என்பது வெறும் பேச்சுத்தான். வீட்டுக்கு வீடு சென்று பார்த்தால் தான் தெரியும், ‘குடும்பம் ஒரு குழப்பக் கழகம்’ என்று… குழப்பக் கழகத்தைப் பல்கலைக் கழகமாக்க பின்வரும் வழிகளை கையாண்டு பார்க்கவும்.

1-ஒருவர் விருப்பை ஒருவர் ஏற்றல்.
2-ஒருவர் சொல்லை ஒருவர் கேட்டல்.
3-ஒருவர் செயலுக்கு ஒருவர் உதவணும்.
4-ஒருவர் கருத்தை ஒருவர் பொருட்படுத்தணும்.
5-குடும்பம் என்ற வட்டத்திற்கு உள்ளேயே இருக்கணும்.
6-அண்டை அயலை அணைக்க வேண்டும்.
7-நேற்றைய வழிகாட்டலை மீறாமல் இன்றே நிறைவாய் வாழ்தல்.
8-நாளை என்ற நாளை உள்ளத்தில் இருத்தி நாளைக்கு வாழத் தேவையானதை சேமிக்கணும்.
9-சுகம் காண வேண்டிய இன்றைய வாழ்வை, நாளைக்கு வாழலாம் என்று தள்ளிப் போடாதே!
10-எதற்கும் “நேரமில்லை” என்று பதில் கூறாமல், 24 மணி நேரத்தையும் திட்டமிட்டுப் பாவிக்கணும்.

இந்தப் பத்தை விட, இன்னும் பல எழுதலாம். இந்தப் பத்தையும் உங்கள் சொத்தாக நினைத்துப் பேணினால் கூட, குடும்பம் ஒரு குழப்பக் கழகம் ஆகாமல் பல்கலைக் கழகமாகப் பேண முடியுமே! வாழ்க்கை என்பது நல்ல குடும்பத்தில் தான் அமைகிறது. நல்ல குடும்பம் அமைய மேற்காணும் பத்தும் உங்களுக்கு வழிகாட்டுமே

உள்ளத்தைப் பேணுவோம்

பழசு எல்லாம்
மீட்டுப் பார்க்காத வரை
நினைவில் உருளாது
ஆனால்
மூளையில் பதியப்பட்டது
அழிவதும் இல்லையே!
பழசை நினைத்தால்
உளநோய் வருமாயின்
பழசுகளை நினைவூட்டாத இடத்தை
நாடுவதே நலம்!
புதிதாகத் தொடங்கும் எதற்கும்
உளநோய் வரமாட்டாதெனின்
பழசுகளை நினைவூட்டினால்
கற்றுக் கொண்ட பாடங்கள்
வழிகாட்டுமே!
பழசுகளைக் கிளறினால்
சிலருக்கு உளநோய்
சிலருக்கு வழிகாட்டல்
இதெல்லாம்
தமக்கு ஏற்பட்ட
பாதிப்பின் வேறுபாடே!
பழசுகளை நினைவூட்டாத இடத்தை
நாடமுடியாதோர்
பழசை நினைத்தால் வரும்
உளநோயைக் கட்டுப்படுத்த முடியாதோ?
பழசுகளை
மீட்டுப் பார்த்தாலும் கூட
உளநோய் வராமல் வாழ
உளப் பாதிப்பைத் தரும்
எதனையும் பொருட்படுத்தாதே!
பிறர் உள்ளத்தைத் தாக்காமல்
இருந்தால் தானே
பிறரால் நம்முள்ளம்
தாக்குதலுக்கு உள்ளாகாமலே இருக்க
நாம்
நலமாக வாழ முடிகிறதே!
உள்ளத்தைப் பேணுவோம் என்பது
நம்முடையதை மட்டுமல்ல
பிறருடைய உள்ளத்தையும்
புண் படாமல் பேணவும் வேண்டுமே!

 

அடங்காச்செயல் (பிடிவாதம்) உள (மன) நோயல்ல…

முதலில் எனது “அடங்காச்செயல் (பிடிவாதம்)” என்ற கிறுக்கலைப் படித்துப் பாருங்கள். பின் உண்மை நிலையை அறிவோம்.

அடங்காச்செயல் (பிடிவாதம்) நீங்கில்
அடியோடு உள்ளம் சுத்தமாகும் – அது
நெடுநாள் நோயின்றி வாழ மருந்தாகும்
ஆனால்,
முடக்குவாதம் நீங்க மருந்துண்டு
நம்மூர்ப் பரிகாரி சொல்கின்றார்…
அடங்காச்செயல் (பிடிவாதம்) நீங்க
தன்னைத் தானுணர்ந்து
தன்நிலையை மாற்றாத வரை
மருந்து இல்லை என்பேன்!

நம்மாளுகளுக்கு ஏன் அடங்காச்செயல் (பிடிவாதம்) தொற்றிவிடுகிறது? தனது வட்டத்துக்கு வெளியே வராமல் தானென்ற குறுகிய வட்டத்துக்குள்ளே இருப்பதனால் தான் இந்நிலை. கிணற்றுத் தவளைக்கு வெளியுலகம் தெரியாது. அது போல இவர்களின் செயலைக் கண்டுகொள்ளலாம். அதற்காக இதனை உள (மன) நோய் என்று கூறக்கூடாது. இவ்வாறானவர்களுடன் பேச்சால் வெல்லமுடியாது. இவர்களுக்கு உண்மை நிலையைக் காட்சிப்படுத்தல் மூலமோ சான்றுப்படுத்தல் மூலமோ தெளிவுபடுத்த முடியும்.

அதாவது, தமது உள்ளத்தில் சில எண்ணங்களை சரியென்று பேணி வருகின்றமையால் தான் அடங்காச்செயலில் (பிடிவாதத்தில்) இறங்குகின்றனர். எப்படியாயினும் இவர்களை வெளியுலகத்திற்கு இழுத்துவர வேண்டும். பொது நிகழ்வுகளில் பங்கெடுக்க வைக்கவேண்டும். மக்கள் மத்தியில் எளிமையாகப் பழகவிட வேண்டும். பிறரைப் புரிந்துகொள்ளும் நிலைக்கு ஊரூராக சுற்றுலாச் சென்று வரலாம். தன் (சுய) முன்னேற்ற நூல்களைப் படிக்க வைக்கலாம்.

இவ்வாறு தமது உள்ளத்தில் பேணி வரும் தமக்குச் சரியெனப்படும் எண்ணங்களைத் தாமாகவே மாற்றிக்கொள்ளத்தக்க வகையில் உளப் (மனப்) பக்குவம் ஏற்பட உதவலாம். இதனால் தமது எண்ணங்களை மீளாய்வு செய்ய வாய்ப்பு ஏற்படுகிறது. சுருங்கக் கூறின் நாம் கால மாற்றம், சூழல் மாற்றம், மக்கள் எண்ணத்தில் மாற்றம் (ஊரோடு ஒத்துப் போதல்) என எல்லாவற்றிற்கும் எம்மை மாற்றிக்கொள்ளப் பழக வேண்டும். அவ்வாறு மாறும் உலகிற்கு ஈடுகொடுக்கத் தக்கதாக எம்மைப் பேணுவதால் அளவற்ற மகிழ்ச்சியை அடையலாம்.