Daily Archives: செப்ரெம்பர் 20, 2014

வழிப்படுத்தல் (Mentoring) பற்றித் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்

குடும்ப மருத்துவர் எம்.கே.முருகானந்தன் அவர்கள் தனது தளத்தில் பதிவு செய்த வழிப்படுத்தல்-mentoring என்ற பதிவைத் தங்களுடன் பகிர விரும்புகிறேன். உளநலப் பேணுகைப் பணியில் நாட்டம் உள்ளவர்கள் மட்டுமல்ல துறைசார் நுட்ப வளங்களைப் பகிருவோருக்கும் உதவும் சிறந்த பதிவாக நானுணர்ந்து தங்களுடன் பகிர விரும்புகிறேன்.

கீழுள்ள இரண்டு படங்களையும் உள்ளத்தில் இருத்துங்கள். வழிப்படுத்தல் கொண்டிருக்கும் உள்ளடக்கம் என்னவென்று அறிந்துகொள்ளுங்கள்.

வழிப்படுத்தல் - Mentoring

வழிப்படுத்தல் - Mentoring

“தங்களிடம் மறைந்திருக்கும் ஆற்றலை விருத்தி செய்து, திறன்களை மெருகூட்டி, வினைத்திறனை அதிகரித்து சிறந்த முறையில் தொழில் ஆற்றலைப் பெறுவதற்கு வழிப்படுத்தல் நன்கு பயன்படும்.” என மருத்துவர் தெரிவிப்பதில் உண்மையிருக்கு.

எவருக்கும் படித்தறிவு இருப்பினும் பட்டறிவு தானே வழிகாட்டுகிறது. எல்லோருக்கும் எல்லாவற்றுக்கும் பட்டறிவு கிட்டுவதில்லை. அப்படியாயின், படித்தறிவை மேம்படுத்த உதவுவது வழிப்படுத்தல் (Mentoring) என்றே நம்புகிறேன்.

கீழ்வரும் இணைப்பைச் சொடுக்கி அதனைப் படியுங்க.

வழிப்படுத்தல் Mentoring
via வழிப்படுத்தல் – Mentoring.

தற்கொலையா? ஜயோ… வேண்டாம்!

“வீடு வரை உறவு
வீதி வரை மனைவி
காடு வரை பிள்ளை
கடைசி வரை யாரோ” என்றெழுதிய பாவரசரின் எண்ணத்தில் மனிதன் இறந்த பின சாவு ஊரவலத்தை கண்;டது போல அல்ல அந்நிலையில் (சாவடைந்த ஒருவரின் நிலையில்) உறவுகளின் நிலையை எண்ணிப் பார்த்திருக்கிறார். சாவடைந்த ஒருவரால் இக்காட்சியைக் காண முடியுமா? இது இயற்கையின் பணி என்று தானே எண்ணி நாமும் வாழ்கிறோம். ஆனால், நம்மில் சிலர் இப்பாடல் வரியில் குறிப்பிட்ட சூழலில் வாழ்வதாக எண்ணித் தற்கொலை செய்து கொள்கின்றனர்.

அதாவது, தமது எண்ணங்களுக்கோ விருப்பங்களுக்கோ ஏற்றால் போல உறவுகள் இல்லாத வேளை தற்கொலையை நாடுகிறார்கள். சூழல் எதிர்பார்க்கும் அளவுக்கு வாழ்ந்தோமோ இல்லையோ தமக்கு வேண்டியதைச் சூழலிலிருந்து பெற முடியாத வேளை தற்கொலை எண்ணம் சிலரது உள்ளத்தில் தோன்றிவிடுகிறது. அதாவது தன்னம்பிக்கை முற்றலுமின்றி பிறரில் தங்கியிருந்தால் தான் இந்நிலை ஏற்படுகின்றது. அதேவேளை தான் கொடுத்த வாக்கைக் காப்பாற்ற (சூழலுக்குப் பதிலளிக்க முடியாத போது) இயலாத போதும் சூழலில் தலையை நிமிர்த்தி நடைபோட முடியவில்லையெனத் தற்கொலையை நாடுகிறார்கள்.

எனவே இவ்வாறான நிலையில் சாவைத்தவிர வேறு பயனில்லை என்று பேச்சுத் தொடுப்பவர்கள் இருந்தால் அல்லது சூழலை விட்டுத் தூர விலகித் தற்கொலை செய்யக்கூடிய சூழலை நாடுகிறாரெனத் தெரிந்தால் அவர்களை உளநல மருத்துவரிடம் காட்டுங்கள். உளநல மருத்துவர் அதற்கான சிகிச்சை அளித்து இயல்பு வாழ்க்கைக்கு அவர்களைத் திருப்புவார்.

ஏன் இப்பேற்பட்டவர்கள் தற்கொலையை நாடுகிறார்கள்? அவர்கள் இருந்த இருப்பைத் தொடர்ந்து பேண முடியாத துயரம் தான். தமது தவறுகளால் தான் அல்லது சிறந்த வழியில் செல்லாததால் தான் தாம் இடையூறுகளையும் இழப்புக்களையும் சந்திப்பதாக உணர மறுக்கிறார்கள். அதற்குக் காரணம்; இதை செய்தால் இன்னது கிடைக்குமென அதிகம் நம்புவதே.

தேர்வில் சிறந்த புள்ளி எடுக்காட்டிப் பிறர் மதிக்கமாட்டினம் என நம்பி

காதலித்துத் தோல்வியுற்றால் பிறர் தம்மை விரும்பாயினம் என நம்பி

கையாடல் செய்வதையோ கையூட்டல் பெறுவதையோ கண்ணுற்ற மக்கள் மத்தியில் எடுப்பாக உலாவ முடியாதென நம்பி

சோர்வு (நட்டம்)/ கடன் செலுத்த முடியாமை காரணமாக முகம் சுளித்துத் துன்பப்படுவதை எண்ணி

இளம் பெண்கள் மாற்றான் கற்பை அழித்தால் தன்னை மணம் முடிக்க எவரும் முன்வராயினும் என நம்பி

இவர்களுக்கு
“வெற்றி வேணுமா
போட்டுப்பாரடா எதிர்நீச்சல்” என்ற
பாடல் வரியைத்தான் கூற முடியும்.

நேராகவே எங்கட பலத்தை வைத்து முயற்சி எடுத்தால் எங்கட எண்ணம் நிறைவேறும் என்பது பொய். எதிராகவும் சிந்திக்க வேண்டும். எங்கட எண்ணத்தை நிறைவேற்றப் பாவிக்கின்ற எங்கட பலத்துக்குக் குறுக்கே நிற்கின்ற அத்தனைக்கும் முகம் கொடுக்க வேண்டி வருமென எண்ணிச் செயற்பட்டால், நம்பி எதிர்நீச்சல் போட்டு வெற்றியும் காணலாம். நாம் காணும் ஒவ்வொரு வெற்றிக்கும் பின்னே, நம்ம சூழல் எம்மைச் சூழ்ந்து மொய்க்குமே! அப்போது தற்கொலையா? ஜயோ… வேண்டாமெனவும் எதிர்நீச்சல் போட்டு உலகளவு மகிழ்வை வாழ்ந்து பெறலாம் எனவும் எண்ணத் தோன்றும்.